ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΟ, ποιός περιμένεις να το κάνει αν όχι εσύ;

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ, ΛΟΓΟΚΡΙΤΕΣ ΤΗΣ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑΣ

Ο Φασισμός της Βικιπαιδείας


Έχουν βάλει αυτόματα φίλτρα για να ελέγχουν το τι γράφεται για τον Καποδίστρια για να διαδίδουν μόνο τα ψέματα της Στοάς. Προσπαθώ εδώ και ημέρες να αναρτήσω ένα κείμενο για την καταγωγή των Καποδίστρια και ο αόρατος λογοκριτής με εμποδίζει γράφοντας « Ένα αυτόματο φίλτρο έχει αναγνωρίσει αυτή την επεξεργασία ως βλαβερή και την έχει αποτρέψει». «Ένα αυτόματο φίλτρο έχει αναγνωρίσει αυτή την επεξεργασία ως μη εποικοδομητική». Ιδού, η «βλαβερή» και «μη εποικοδομητική», επεξεργασία.

«Η οικογένεια Καποδιστρίου είναι αρχαιοτάτη, αναγομένη μέχρις αυτού του ΙΓ' αιώνος μ. Χ.[1] και οι ρίζες της ανιχνεύονται στο δεσποτάτο της Ηπείρου, και ήσαν συγγενείς των Νικηταίων της Κωνσταντινουπόλεως και αποτελούν επομένως, «βλαστούς του ημετέρου γένους», κατά την έκφραση του Ιωάννου Κομνηνού του Δουκός.
Μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Φράγκους το 1204, ένας κλάδος της οικογένειας εγκαταστάθηκε στην
περιοχή του Αργυροκάστρου,[2]και πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στον Δεσπότη της Ηπείρου και Βασιλέα ης Θεσσαλονίκης Θεόδωρο Κομνηνό, ο οποίος ήταν σύμμαχος του αφορισμένου από τον Πάπα ,Αυτοκράτορα Φρειδερίκου Χοχενστάουφεν, και ο οποίος χρειαζόταν έμπιστους Ορθοδόξους στρατιωτικούς γιατί δεν μπορούσε να εμπιστευτεί τους καθολικούς μετά τον αφορισμό του.
Κατά το 1250 μ.Χ , «πρόγονός τις», των Καποδίστρια, «ανδραγαθήσας παρά τω αυτοκράτορι της Γερμανίας Φρειδερίκω τω Β'» [3],κατά την καταστρεπτική για τους Παπικούς μάχη της Τσίνγκολι στις 20 Αυγούστου 1250,έλαβε, «τον τίτλον και την κομητείαν της Ιουστινουπόλεως»,[4], δηλαδή, στο σημερινό Κόπερ της Σλοβενίας, που, ως πρωτεύουσα της Ίστριας ονομαζόταν «Caput Histriae» και λέγεται στα ιταλικά ακόμα και σήμερα Καποντίστρια ή «Capodistria».

Η καταγωγή των Καποδίστρια επομένως, δεν ήταν «από το ακρωτήριο Ίστρια της Αδριατικής, (Capo d'Istria)», ούτε «από τη Βενετία».
Επειδή οι πρόγονοι των Καποδίστρια ήσαν προσκείμενοι πολιτικά στον Φρειδερίκο ανήκαν στους «Γιβελίνους» και ως Γιβελίνοι αντιμετώπισαν τους διωγμούς των Παπικών Γουέλφων. «Καταδιωκόμενοι παρά του υπερισχύσαντος εν τη πόλει Καποντίστρια κόμματος του Πατριάρχου της Ακυληίας, ούτινος επί κεφαλής ίστατο η κραταιά οικογένεια Γουέρκη»,[5] οι αδελφοί Νικηφόρος, (Βίκτωρ), και Νικόλαος Καποδίστριαι, «αφίκοντο τω 1329 εις Κέρκυραν», που βρισκόταν ακόμα στην επικράτεια του βασιλείου της Νεαπόλεως .
«Εν Κερκύρα αποκαταστάντων των δύο τούτων αδελφών, ο Βίκτωρ ενυμφεύθη την μονογενή θυγατέρα του πλουσίου και ευγενούς Κερκυραίου κόμητος Κονδόκαλη και εκ του γάμου τούτου έλκει το γένος η οικογένεια του Καποδιστρίου»,[6] [7].
Πάντως οι Καποδίστριες είτε εγκαταστάθηκαν στην Κέρκυρα το 1329, είτε το 1373, το έκαναν πριν την κατάληψη της από τη Βενετία, και το 1386 συμμετείχαν στις μάχες για την κατάληψη των φρουρίων των Κορυφών, του Αγγελόκαστρου και της Κασσιόπης από τους Ανδεγαυούς, και για αυτό συμμετείχαν εξ αρχής στο "Συμβούλιο της Κοινότητας".

Η οικογένεια των Καποδιστρίων ανήκε στους «nobili» από το 1386, και επομένως είναι εντελώς εσφαλμένο το ότι "προεγράφησαν μεταξύ των ευγενών οικογενειών της Κερκύραςτο 1477" και ότι δήθεν, «η οικογένεια Καποδίστρια στα αρχεία των ευγενών της Κέρκυρας το 1477 αναφερόταν ως καθολική».
Άλλωστε δεν υφίσταται ούτε έχει δημοσιευτεί και δεν υπάρχει απολύτως κανένα έγγραφο «του 1477», στο οποίο αναφέρονται οι Καποδίστριες ως «Καθολικοί» , ενώ το λεγόμενo “Libro d' Oro”, αποφασίστηκε να συνταχθεί το 1572.

Σε απόφαση του Συμβουλίου γραμμένη στα ιταλικά του 1610 διαγράφηκαν από το Libro d’ Oro, τέσσερεις γιοί του Βεττούρου, (Βίκτωρα), Καποδίστρια, [8] «επειδή δεν κατοικούσαν στην πόλη της Κέρκυρας», αλλά, «εις το μεληκήον», της Λευκίμης όπου υπάρχουν συμβολαιογραφικά έγγραφα για αυτούς από το 1488. Οι Καποδίστριες της Λευκίμης αγόρασαν σπίτι στην Κέρκυρα το 1611, στη Γαρίτσα. Εν πάσει περιπτώσει οι Καποδίστριες δεν ήσαν «καθολικοί και αλλογενείς, που εξελληνίστηκαν».
Το 1864 ο Γερμανός ιστορικός Καρλ Μέντελσον-Μπαρτόλντι[9] δεν έγραψε ούτε για «Καθολικούς», ούτε για «εξελληνισμένους». Αντίθετα τόνισε ότι από την οικογένεια υπήρξαν ιερείς, ηγούμενοι και αρχιδιάκονοι.

Οι Καποδίστριες πολέμησαν στην άμυνα κατά των γενοβέζων το 1403 και στις μάχες για την απόκρουση το Τούρκων το 1431, το 1537, το 1571, και το 1573, και επειδή, ήσαν συγγενείς του Χριστόφορου Κονδόκαλη απέκτησαν γη και στο Εξαμίλιο όπως και η οικογένεια Κονδόκαλη, αλλά και στο Βουθρωτό και , ένας από τους Καποδίστριες βρισκόταν στη γαλέρα του Κοντόκαλη στη ναυμαχία του Ακτίου.
Ο Καρλ Μέντελσον-Μπαρτόλντι που έγραψε τη βιογραφία του Καποδίστρια αναφέρει ότι, "στην οικογένεια του υπήρχαν άνδρες που διακρίθηκαν πολεμώντας γενναία εναντίον των Τούρκων", και ως πλέον ενδόξους ονόμασε τον Αλοίζο, τον Στέλιο, τον Φραγκίσκο και τον Νικόλαο, οι οποίοι, «μνημονεύονται με δόξα στα χρονικά της πατρίδας τους».

Στο πρακτικό εκλογής του Συμβουλίου των 150 του 1560 ,[10] αναφέρεται ως εκλεγμένο μέλος του Συμβουλίου ο Νικόλαος Καποδίστριας.
Το 1571, ο Αλεβίζος Καποδίστριας , ηγήθηκε της άμυνας των Χειμμαριωτών κατά των Τούρκων, και σχεδόν 100 χρόνια μετά, το 1669 , ο γιος του Βιάρου Καποδίστρια , Νικόλαος , τον οποίο είχαν εξορίσει από την Κέρκυρα λόγω μιας μονομαχίας με κάποιον από τους Κατσαΐτες, και ο οποίος είχε εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη, ασχολούμενος με το εμπόριο, δαπάνησε μεγάλα ποσά, για την απελευθέρωση Χριστιανών αιχμαλώτων από την πτώση του Χάνδακα.
Σε εκείνον δόθηκε ο τίτλος του Κόμη και απόγονος του ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας.

Το 1690 ο Γεώργιος, ο Φραγκίσκος και ο Σταύρος Καποδίστριες συγκρότησαν ιδία δαπάνη σώμα Χειμαρριωτών, και συμμετείχαν στην υπεράσπιση της περιοχής από τη νέα επίθεση των Τούρκων, και λίγο αργότερα το 1716, ο Φραγκίσκος και ο Βίκτωρ, (Νικηφόρος) Καποδίστριες διακρίθηκαν μαχόμενοι κατά την πολιορκία της Κερκύρας. Αυτοί ήσαν και οι τελευταίοι «στρατιωτικοί» της οικογένειας διότι η πολιτική της Βενετίας μετά το 1700 δεν επέτρεπε πλέον στους Έλληνες ευγενείς να εξελίσσονται στον στρατό για να μην καθίστανται επικίνδυνοι.
Ο Κωνσταντίνος Σάθας αναφέρει επίσης τον Αντώνιο Καποδίστρια, αδελφό του Νικολάου και προπάππου του Ιωάννη, που στάλθηκε στην Πελοπόννησο το 1700 για να συγχαρεί τον Μοροζίνη για τις νίκες του κατά των Τούρκων ως έκτακτος απεσταλμένος της πόλεως της Κερκύρας. Επίσης, αναφέρεται ο Άγγελος Καποδίστριας που ήταν μέλος της Κερκυραϊκής συγκλήτου το 1681 και ο Σπυρίδωνας Καποδίστριας, «Καντζελάριος της Πόλης της Κέρκυρας», που είναι ο συντάκτης του χειρόγραφου σημειώματος του 1754 σχετικά με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των μελών του Συμβουλίου των 150.

1. Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης , Ιστορία του Κυβερνήτου της Ελλάδος Ιωάννη Α. Καποδιστρίου 2. Βασίλειος Ζώτος, εν τη «Νέα Εφημερίδι» της 10 Μαΐου 1887}, 3. Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης , Ιστορία του Κυβερνήτου της Ελλάδος Ιωάννη Α. Καποδιστρίου 4.Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης , Ιστορία του Κυβερνήτου της Ελλάδος Ιωάννη Α. Καποδιστρίου 5. Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης , Ιστορία του Κυβερνήτου της Ελλάδος Ιωάννη Α. Καποδιστρίου 6. Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης , Ιστορία του Κυβερνήτου της Ελλάδος Ιωάννη Α. Καποδιστρίου 7.Ο Γερμανός ιστορικός Καρλ Μέντελσον-Μπαρτόλντι το 1864 χρονολόγησε τη μετακίνηση των Καποδίστρια από την Ιουστινούπολη στην Κέρκυρα στο 1373 8. βλ. Ερευνητής-συγγραφέας Κων. Καραμούτσος 9. Graf Johann Kapodistrias. Dissertation Univ. Heidelberg 1864; Berlin 1864 10.Βλ.Ανδρέας Δ. Μαζαράκης

το είδα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΟ, ΜΗΝ ΜΕΝΕΙΣ ΘΕΑΤΗΣ, ΓΙΝΕ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ